حکمت و حکیم یعنی چه؟

به نام خدا.  حکم از مصدر حَکم و به معنای کنترل کردن موجودات است تا در محدوده ی سعادت و صلاح باقی بمانند و به طرف فساد نروند. حکم برای افسار اسب نیز به کار رفته است تا صاحبش آن را از رفتن به سوی موانع بازداشته و به سمت سلامت هدایت کند.

حکیم، صفت مشبّهه است. خداوند حکیم است یعنی همیشه و در هر حال، مشغول جلوگیری از رفتن مخلوقات به سوی فساد می باشد. زیرا با فرمانروایی خویش، انسان و سایر موجودات را به سوی سعادت و خوشبختی، هدایت نموده و از دچارشدن به فساد باز می دارد. (منبع: ناصر سبحانی: اینجا)